ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΠΕ19-20....Τα παιδιά για όλες τις δουλειές

Άρθρο του Πρoέδρου Β’ ΕΛΜΕ Κορινθίας, κ. Πάνου Κατσούλα

Τα παιδιά για όλες τις δουλειές …

Οι καθηγητές Πληροφορικής στα σχολεία της Β/θμιας εκπαίδευσης ήσαν και εξακολουθούν να είναι παντός «καιρού». Επειδή δε οι περισσότεροι συνάδελφοι ΠΕ19 & ΠΕ20 είναι από τους νεότερους στο σύλλογο διδασκόντων έχουν την αντιμετώπιση των νεοσύλλεκτων στο στρατό! Όμως σ’ ένα σύλλογο όλοι οι συνάδελφοι - νέοι, παλιοί και με οποιαδήποτε εργασιακή σχέση (μόνιμοι, αναπληρωτές, ωρομίσθιοι) ή ειδικότητα - είναι ισότιμοι, χωρίς αυτό να αφαιρεί ούτε στο ελάχιστο το αίσθημα σεβασμού και αναγνώρισης που πρέπει να υπάρχει προς τους παλιότερους συναδέλφους. Οι μόνες διαφορές μεταξύ των συναδέλφων, που ισχύουν και γίνονται αποδεκτές αφορούν τα μισθολογικά μας (ανάλογα με τα χρόνια υπηρεσίας, την οικογενειακή κατάσταση, τους τίτλους σπουδών, τη θέση ευθύνης την προβληματική περιοχή υπηρεσίας κ.λ.π.) και το ωράριο εργασίας, που ελαττώνεται όσο αυξάνουν τα χρόνια υπηρεσίας.

Δυστυχώς οι συνάδελφοι της Πληροφορικής είναι στην πράξη τα παιδιά για όλες τις δουλειές. Εκτός από δάσκαλοι για ένα από τα πιο σύγχρονα διδακτικά και απολύτως αναγκαία διδακτικά αντικείμενα και εργαλεία, γίνονται ταυτόχρονα και γραμματείς των σχολικών μονάδων (με σχεδόν όλο τον όγκο διεκπεραίωσης εργασιών που γίνονται με χρήση Η/Υ) και τεχνικοί και τεχνικοί σύμβουλοι και κουβαλητές όσων υπολογιστών ή περιφερειακών συσκευών πρέπει να παραδοθούν σε ειδικό τεχνικό για επισκευή και φυσικά αναλαμβάνουν όπως και οι υπόλοιποι εκπαιδευτικοί τις εξωδιδακτικές εργασίες. Παρότι σήμερα σχεδόν όλοι οι συνάδελφοι και φυσικά όλοι οι συνάδελφοι δ/ντές έχουν πιστοποίηση πάνω στη χρήση Η/Υ, οι περισσότεροι εξ’ αυτών είτε καμώνονται ότι δεν γνωρίζουν το αντικείμενο είτε διστάζουν πραγματικά (δεν αισθάνονται σιγουριά) ν’ αναλάβουν εργασία που προϋποθέτει ακόμη και μικρή χρήση Η/Υ. Υπάρχουν βέβαια και εξαιρέσεις συναδέλφων που υπερασπίζονται στην πράξη την ισοκατανομή εργασιών και την αλληλοβοήθεια, αναλαμβάνοντας εργασίες με χρήση Η/Υ και ας μην είναι της σχετικής ειδικότητας. Όμως ο κανόνας είναι ότι οι σχολικές εξωδιδακτικές εργασίες, που γίνονται με τη χρησιμοποίηση Η/Υ (και είναι σχεδόν όλες), περνάνε από τα χέρια των συναδέλφων της Πληροφορικής. Τα παραπάνω αποτελούν αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα (συμβαίνουν σ’ όλα τα σχολεία της χώρας σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό) και η επισήμανσή τους προφανώς δεν αποσκοπεί στο να φέρει σε αντιπαράθεση συναδέλφους διαφορετικών ειδικοτήτων.

Στο σημείο αυτό πρέπει να τονίσουμε τη θέση του κλάδου σύμφωνα με την οποία κάθε σχολείο, πολύ περισσότερο τα μεγαλύτερα, θα έπρεπε να διέθεταν εκπαιδευμένο διοικητικό προσωπικό ως γραμματεία και φυσικά σε κάθε σχολείο θα έπρεπε να υπηρετούσε και υποδιευθυντής.

Μέχρι τώρα –με βάση σχετική εγκύκλιο- από όλους τους εκπαιδευτικούς Πληροφορικής που υπηρετούσαν σε ένα σχολείο Β/θμιας εκπαίδευσης, μόνο ο Υπεύθυνος Σχολικών Εργαστηρίων Πληροφορικής και Εφαρμογών Η/Υ (Σ.Ε.Π.Ε.Η.Υ.), προκειμένου ν’ ανταποκριθεί σωστά στα καθήκοντά του (να έχει το/τα εργαστήριο/α πληροφορικής με τα μύρια προβλήματα σε λειτουργική κατάσταση κ.λ.π.), διέθετε τρεις (3) ώρες από το υποχρεωτικό διδακτικό του ωράριο, οι οποίες καταγράφονται στο ωρολόγιο πρόγραμμα του σχολείου στο οποίο ανήκει το/τα εργαστήριο/α, και επιπλέον απαλλασσόταν από τις εξωδιδακτικές εργασίες πλην των εφημεριών. Βέβαια στην πράξη το τελευταίο δε συνέβαινε ποτέ, ιδίως στα μικρής και μεσαίας μαθητικής δυναμικότητας σχολεία, διότι ο συνάδελφος της πληροφορικής, εκών - άκων εκτελούσε πάντα αρκετές και υπεύθυνες εξωδιδακτικές εργασίες. Ε λοιπόν, με την έναρξη του νέου σχολικού έτους, η απαλλαγή από τις εξωδιδακτικές εργασίες πλην εφημεριών, που ίσχυε μόνο για τους υπευθύνους σχολικών εργαστηρίων πληροφορικής, επειδή θεωρήθηκε μέγα προνόμιο, καταργήθηκε με τη νέα εγκύκλιο ορισμού υπευθύνων εργαστηρίων Πληροφορικής!

Προκαλεί απορία ποιος ευφάνταστος νους έκανε την πρόταση αυτή και μετά από ποιες και πόσες πιέσεις. Θέλω να πιστεύω ότι δεν ήταν συνάδελφος, που έχει συνεργαστεί και αγωνιστεί με άλλους συναδέλφους για την αναβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης και των λειτουργών της, που έχει καταθέσει τη ψυχή του στην τάξη και έχει νιώσει στο πετσί του το διαχρονικό τραγέλαφο της δημόσιας εκπαίδευσης στη χώρα μας. Και ενώ θα περίμενε κανείς, να λαμβάνονται μέτρα που θα επιτρέπουν στους διδάσκοντες να επιδίδονται απερίσπαστοι στο διδακτικό, παιδαγωγικό και πολιτιστικό τους έργο (και στη σοβαρή προετοιμασία του), σιγά – σιγά καταργούνται και αυτά τα ελάχιστα κεκτημένα που έχουμε ως κλάδος.

Αντί να προσλαμβάνονται στα σχολεία οι απαραίτητοι γραμματείς, κοινωνιολόγοι, ψυχολόγοι κ.λ.π. αλλά και τεχνικό προσωπικό για την τεχνική υποστήριξη του δικτυακού και γενικότερα του ψηφιακού εξοπλισμού των σχολείων, που θα υποστηρίξουν πολύπλευρα και σωστά τη λειτουργία του δημόσιου σχολείου, ανατίθενται στους διδάσκοντες, είτε με εγκυκλίους και νόμους, είτε εκ των πραγμάτων, πρόσθετες εξωδιδακτικές, διοικητικού χαρακτήρα, καθαρά γραφειοκρατικές, και τελείως άσχετες με το διδακτικό έργο για το οποίο προσλήφθηκαν, εργασίες! Η επώδυνη αυτή κατάσταση έχει ξεκινήσει καιρό και αφορά όλους τους τομείς της δουλειάς μας (εργασιακά, μισθολογικά, εκπαιδευτικά, ασφαλιστικά, συνταξιοδοτικά κ.λ.π.). Αναμένεται δε, στο όνομα της δύσκολης οικονομικής συγκυρίας, να ληφθούν σε βάρος των εκπαιδευτικών και φυσικά και όλων των εργαζόμενων ακόμη πιο σκληρά μέτρα.

Τι μένει να γίνει τώρα; Θα πρέπει να υπάρξει αντίδραση μαζική, συντονισμένη και η οποία θ’ αφορά όλες τις ρυθμίσεις που στρέφονται σε βάρος των εργασιακών δικαιωμάτων μας και αντίκεινται στους κανόνες άσκησης του εκπαιδευτικού μας έργου. Διότι διαφορετικά και σε σύντομο χρόνο, ελλοχεύει ο κίνδυνος, ν’ αρθούν όλα τα κεκτημένα και επιπλέον η διδασκαλία στο σχολείο από κύριο έργο να υποβιβαστεί σ’ ένα από τα πολλά, παράλληλα και ξένα προς τη ειδικότητά μας έργα δημοσιοϋπαλληλικής ρουτίνας, που θα εκτελούμε στο χώρο του σχολείου.

Αύγουστος ‘09

Πάνος Κατσούλας

Καθηγητής Δημόσιας Β’/θμιας Εκπ/σης
Πρόεδρος ΔΣ Β’ ΕΛΜΕ Κορινθίας